Mrożenie i hartowanie (charakterów)

Stwierdzam, że wobec faktu, iż sędzia Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku Dorota Zabłudowska otrzymała 9 grudnia 2018 roku gratyfikację pieniężną od osoby będącej oskarżoną w postępowaniu toczącym się przed tym Sądem – podjęcie przez Zastępcę Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych wstępnych czynności wyjaśniających […] było bezwględną koniecznością” (pismo do RPO z 5 czerwca 2019 r.) – czytam i czytam i naprawdę trudno w to uwierzyć. A jak Państwo odczytujecie to zdanie? Poważny sędzia, na poważnym urzędzie, w poważnym piśmie do poważnego organu pisze, że sędzia wzięła pieniądze od oskarżonego... Powtarza to zresztą (drugi raz to już nie „gratyfikacja”, tym razem nazywa się to „środkami pieniężnymi”). No czyż nie tak czytamy, co napisano? A napisał to sędzia Piotr Schab, rzecznik dyscyplinarny, o sędzi Dorocie Zabłudowskiej – jednej z trzech laureatek Gdańskiej Nagrody Równości Prezydenta Miasta Gdańska.

Kiedy w ostatnim felietonie („Sędzia też człowiek…”, „Prawnik” z 7 maja 2019 r.) proponowałem przemyślenie zasad przyznawania sędziom nagród i przyjmowania przez nich honorów, omawiałem także tę sprawę. Nie sądziłem jednak, że będzie miała taki ciąg dalszy. Sędzię wyróżniono w ramach działania Gdańskiej Rady do spraw Równego Traktowania. W uzasadnieniu napisano, że pani sędzia „swoją postawą promuje zasadę równości, sprawiedliwości społecznej i poszanowania praw człowieka, w szczególności prawa do niezależnego i niezawisłego sądu” oraz że „postawa sędzi Zabłudowskiej przyczyniła się znacznie do otwarcia środowiska sędziowskiego na obywateli”, a ci „zyskali większą świadomość znaczenia w ich codziennym życiu konstytucyjnej zasady niezawisłości sędziowskiej”. Wyróżnienie przyznała Kapituła Nagrody powołana przez prezydenta Pawła Adamowicza w zarządzeniu i obradująca na podstawie nadanego regulaminu (bez samego prezydenta w składzie). Prezydent natomiast nagrodę wręczył – odznakę równości, dyplom, obywatele dodali kwiaty. Nagroda równości ma także wymiar finansowy, ale zamiar przekazania pieniędzy na cel społeczny sędzia Zabłudowska zadeklarowała w dniu jej przyjęcia. Tak się też stało, pieniądze przekazała na rzecz Orkiestry Vita Activa, która skupia osoby z niepełnosprawnościami umysłowymi. Uroczystość wręczenia nagrody można obejrzeć w internecie (na stronach trójmiejskiego oddziału „Gazety Wyborczej”). Kilkakrotnie padają tam słowa (w tym w cytowanych wypowiedziach nagrodzonej sędzi) o tym, że trzeba politykę trzymać z dala od sądu. Można także (w kwartalniku „Iustitia”) przeczytać wywiad z nagrodzoną, w którym mówi, dlaczego przyjęła nominację (po sprawdzeniu faktu jawności kapituły i trybu działania), oraz opowiada o kontakcie z prezydentem: „Prezydent Paweł Adamowicz dokładnie rozumiał moje uwarunkowania związane z pełnioną funkcją i zawsze zachowywał w stosunku do mnie nienaganny takt i dystans, jak sądzę, żebym nie miała nieprzyjemności z powodu np. rozmowy z nim czy wspólnego zdjęcia. Był taktowny do tego stopnia, że w czasie gali w ECS-ie wahał się, czy może się ze mną przywitać, żeby nie zostało to źle odebrane”.