Urządziliśmy sobie kraj
Wiele spraw o poważnych konsekwencjach dla zdrowia i życia ludzi lub obciążających dla budżetu państwa nie wydarzyłoby się, gdyby ktoś zwrócił uwagę na widoczne nieprawidłowości
P rzeczytaliśmy ostatnio publikację wydaną z okazji stulecia Najwyższej Izby Kontroli („100 kontroli z archiwum NIK”). Jest to ciekawa pozycja pokazująca, jak w ciągu stu lat uczyliśmy się w państwie pilnowania wspólnych pieniędzy oraz jakie znaczenie mają nie tylko przepisy prawa, lecz także zaangażowanie urzędników i decydentów w realizację ich misji i służby.
W Polsce funkcjonują różnego typu instytucje kontrolne o wyraźnie zdefiniowanych uprawnieniach. W wielu podmiotach istnieją kontrole wewnętrzne. Ich wszystkie działania służą lepszemu funkcjonowaniu instytucji, którym w demokratycznym państwie obywatele powierzyli konkretne zadania. Obywatele zachowali jednocześnie prawo zawarte w art. 4 Konstytucji RP mówiącym o zwierzchniej roli narodu i całą serię uprawnień zapisanych w rozdziale II konstytucji (Wolności, prawa i obowiązki człowieka i obywatela). Mogą zatem swobodnie dowiadywać się o jakość działania wszelkich instytucji (art. 61), wyrażać swoje opinie na temat ich działalności (art. 54), wnioskować do nich o podejmowanie konkretnych działań (art. 63), ba!, nawet demonstrować swoje niezadowolenie lub uznanie (art. 57) lub stowarzyszać się, by kontrolować działanie konkretnej instytucji (art. 58).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.