Szukam dobrego adwokata. Zdjęcia na e-maila

Uważam, że tego typu przedsięwzięcia – choć niewątpliwie organizowane w szczytnym celu – często przynoszą więcej szkód niż pożytku. Bo pokazują, że kobiety wymagają jakiegoś szczególnego traktowania, docenienia ze względu na sam fakt bycia kobietą. A one doskonale radzą sobie i bez tego. Dowód? Od kilku lat w Dzienniku Gazecie Prawnej cyklicznie publikujemy ranking wyróżniających się młodych prawników. Siedem edycji i pięć „jedynek” dla adwokatek czy radczyń, i to mimo przeważającej zawsze (i to jak!) liczby mężczyzn wśród kandydatów. Nawet ostatnim razem, gdy po raz pierwszy od 2014 r. wygrał młody adwokat, pół żartem, pół serio stwierdziłam, że to dobrze, bo zaczął nam z tego wychodzić babski konkurs, a przecież płeć nie ma tu żadnego znaczenia.

Takie inicjatywy jak wybór „Kobiety Adwokatury” rażą przy tym sztucznością. Czytam ogłoszenie zamieszczone na stronie internetowej adwokatury i dowiaduję się, że „Przyznanie nagrody (…) stanowi realizację nałożonego na Naczelną Radę Adwokacką zalecenia podjęcia działań zmierzających do zwiększenia udziału kobiet adwokatów w działalności samorządowej”. Stąd już niedaleka droga do wprowadzenia sztywnych parytetów. W końcu zawsze można sięgnąć po sprawdzony argument, że panie stanowią niemal połowę ogółu adwokatów, co w żaden sposób nie przekłada się na ich reprezentację w NRA czy w szeregach dziekanów (adwokatki kierujące izbami są dziś bodaj tylko trzy).

Trudno zwalczać stereotypy, jednocześnie je sankcjonując. Bo jakoś nikt nie wpadł na pomysł, by zorganizować konkurs na mężczyznę palestry. Rzucam więc hasło: znajdźmy takiego. A kandydaci koniecznie niech dołączają swoje zdjęcia. Bowiem od pretendentek do nagrody Kobieta Adwokatury przesłania fotografii się wymaga. ©℗