Andrzej Mleczko ciągle nie chce być nauczycielem

Lektura najnowszego tomu prac krakowskiego rysownika przekonuje, że autor "Wina, kobiet i śpiewu" się nie zestarzał. Świetnie wie, że w jego profesji dojrzałość jest zabójcza, więc z uporem od niej ucieka. I bardzo dobrze, nie ma chyba nic gorszego niż satyryk pozujący na mędrca i dydaktyka. Mimo blisko czterdziestu lat pracy artystycznej satyryk z miasta smoka ciągle recenzuje świat z pozycji błazna, ale bliżej mu do błazeństw Stańczyka niż pseudointelektualnych dowcipów Marcina Dańca. Mimo że na bieżąco komentuje polską rzeczywistość, to udaje mu się omijać mielizny doraźnej tematyki.