Kafka po śląsku

Odkąd Szczepan Twardoch eksperymentuje, mieszając fantastykę z prozą psychologiczną, zaczyna wyrastać na pisarza z krwi i kości. Znakiem tego awansu była powieść "Wieczny Grunwald", tomem "Tak jest dobrze" śląski autor podtrzymał dobrą passę. Zbiór sześciu opowiadań - którym wydawnictwo Powergraph inauguruje serię nowej polskiej prozy - to jeden z ciekawszych tytułów beletrystycznych tego roku.

Wycieczki w stronę fantastyki są marginalne, ważniejsze jest tu i teraz, czyli śląskie realia na początku trzeciego tysiąclecia. Po Śląsku "gado" bohater tytułowy opowiadania "Gerd", weteran walk w szeregach dywizji SS "Nordland", były więzień sowieckich łagrów, który nie potrafi się odnaleźć na wolności w czasach pokoju. Jest wewnętrznie wypalony, w czasie wojny robił rzeczy straszne, a teraz ponosi za to karę. Za winy ojca cierpi także syn - jest duchowym i fizycznym impotentem. Prawie wszyscy bohaterowie Twardocha cierpią lub zadają ból innym. Ból także czysto fizyczny - obiektem opresji jest tu ciało. Tytułowa bohaterka utworu "Masary" (co po Śląsku oznacza młodą kobietę nikczemnej urody) doświadcza upokorzeń i szykan ze strony szkolnych kolegów. Po latach bierze odwet na swoich ciemiężycielach i tym samym zagłusza pamięć o traumatycznym okresie dojrzewania. Narzędziem w zemście jest ciało - więcej nie zdradzę, żeby nie zabierać państwu przyjemności czytania. Twardoch to gawędziarz i niezły stylista, jego mikroprozy kończą się suspensami - jednym z najbardziej zaskakujących jest ten z "Masary".

Są w tych opowiadaniach porządnie skrojone anegdoty i melancholijna, turpistyczna atmosfera rozkładu kojarząca się z "Przemianą" Kafki. Nie przegapcie tej książki.

@RY1@i02/2011/146/i02.2011.146.196.026c.001.jpg@RY2@

Cezary Polak