Antyczny dramat Zanussiego

Można ten film uznać za staroświecki w formie, niespieszny, wpisany w teatralną konwencję albo też po prostu za pretensjonalny i drętwy. Jego twórca raczej na pewno reżyserował z przekonaniem, że sztuczność pompowana patosem greckich tragedii jest szlachetniejsza niż sztuczność niezamierzona. Mało tego, sztuczność o rodowodzie teatralnym służy zaakcentowaniu spraw wielkich. Czyli miłości, śmierci, chęci zemsty, potęgi zła. Takie bogactwo rozsadziło już niejeden film, a "Czarne słońce", mimo kryształowych reżyserskich intencji, nie należy do wyjątków.