"Polska wstąpiła w 1918 roku do szeregu państw samodzielnych obciążona nieprzeciętnym balastem"

"Polska wstąpiła w 1918 roku do szeregu państw samodzielnych obciążona nieprzeciętnym balastem. [...] Druga połowa XIX wieku i pierwsze lata stulecia bieżącego zyskały szczególne znaczenie dla rozwoju cywilizacji i wykształcenia nowoczesnych form organizacji państwowych. [...] W zawrotnie szybkim tempie martwe bogactwa i siły natury zostały ujarzmione, przystosowane i wyzyskane do rozwinięcia potęgi państw i dobrobytu społeczeństw. [...] Tymczasem Polska [...] została jakby sztucznie zachowana w rozwoju. [...] fakt rozbicia, rozdarcia jednolitego terenu politycznego i gospodarczego między trzy państwa zaborcze spaczył lub wykluczył w zarodku możność normalnej ewolucji. Czytając dziś np. dzieła Staszica musimy zdumiewać się ich aktualnością w szeregu zasadniczych zagadnień państwowych. W odniesieniu do tych zagadnień pozostaliśmy bowiem prawie na tym samym poziomie, na jakim zostawiła je stara Rzeczpospolita lub Królestwo Kongresowe przed 1830 rokiem, Znaleźlibyśmy też zagadnienia, w zakresie których w okresie niewoli cofnęliśmy się [...]" - pisał Eugeniusz Kwiatkowski w 1926 roku. Od odzyskania niepodległości minęło wtedy siedem lat, a kraj z trudem dźwigał się ze zniszczeń. Dodajmy, że wprawdzie pierwsza wojna światowa zakończyła się w 1918 roku, jednak ze wzglądu na walki z Ukraińcami i bolszewikami jeszcze przez trzy lata polska gospodarka funkcjonowała w rzeczywistości wojennej. Do 1921 roku utrzymano reglamentację towarów.