Aaaaaa sprzedam nerkę!

Z okazji świąt pewna firma produkująca drukarki 3D (nie pamiętam nazwy, ale to było coś w deseń tego serialu, w którym policyjny laborant po godzinach własnoręcznie ćwiartuje gwałcicieli, a ich resztki zawija w folię spożywczą) wręczyła redakcji bardzo fajny prezent - możliwość testowania przez dwa tygodnie jednego ze swoich produktów. Metalową skrzynkę wielkości przenośnej lodówki postawiliśmy na jednym z biurek i... W zasadzie tyle byliśmy w stanie zrobić samodzielnie. Po mniej więcej dwóch godzinach bezmyślnego wpatrywania się w urządzenie ktoś wpadł na genialny pomysł - żeby zadzwonić po pomoc do fachowca. Konsultacje z nim trwały kolejne dwie godziny godziny i jestem pewien, że przez cały ten czas czuł się on, jakby tłumaczył zasadę działania zderzacza hadronów szympansom. Niemniej cel został osiągnięty - wydrukowaliśmy pierwszą rzecz. Sowę. Tak, właśnie sowę. I - jeśli mam być szczery - byliśmy tym faktem bardzo podnieceni. Tak bardzo, że przez redakcję mogłaby przemaszerować naga Charlize Theron rozdająca zimne piwo, a my i tak wolelibyśmy wpatrywać się ze łzami wzruszenia w oczach w naszego jaskrawozielonego plastikowego ptaka. Po nim przyszedł czas na podstawkę do iPhone’a, jakieś postacie z gier, ośmiorniczki, mydelniczki i co tylko podpowiadała nam wyobraźnia. Wpadliśmy nawet na pomysł, aby do jednego z numerów gazety dołączyć trójwymiarowego księgowego w skali 1:25! Już wciskaliśmy "Enter" na klawiaturze, gdy ktoś umiejący mnożyć i dodawać zauważył, że - biorąc pod uwagę tempo, z jakim działa sprzęt - potrzebny nakład figurek ukończony zostanie w lutym 2024 r. A wtedy to ja mam już umówioną wizytę u okulisty...