Kultura, która rodziła się w ruinach miasta

Kino WZ powstało na warszawskiej Woli pod koniec lat 40. zeszłego wieku. Autorem projektu był Mieczysław Piprek, który zaprojektował także inne warszawskie kina: Stolica, 1 Maj i Ochota. Kino Moskwa wybudowano z kolei w 1950 roku, to przed nim Chris Niedenthal zrobił jedno z najsłynniejszych zdjęć okresu stanu wojennego. Rok wcześniej powstało inne nieistniejące już dziś Kino Praha. W 1951 roku do użytku oddano modernistyczny dom handlowy Smyk. Tuż po wojnie specjalizujący się w fotomontażu politycznym Mieczysław Berman powrócił do Polski i tutaj stworzył słynne plakaty, m.in. "Szabrownicy". Na wystawach wzornictwa zaczęły pojawiać się naczynia według projektów Ireny Goerne czy meble Tadeusza Kasprzyckiego. Polską szkołę plakatu tworzył chociażby Henryk Tomaszewski. Na I Wystawie Sztuki Nowoczesnej prezentowano prace m.in. malarza Andrzeja Wróblewskiego. Inny mistrz pędzla, Bronisław Wojciech Linke, malował swoje wizje ruin stolicy. Już w styczniu 1946 roku zaczęło ukazywać się kobiece pismo "Moda i Życie Praktyczne" (po trzech latach skrócone do "Mody i Życie") poruszające tematy związane z modą, kuchnią, urodą. Wszystkie te fakty, obiekty łączą się z otwartą właśnie wystawą w warszawskiej galerii Zachęta.