Na obrzeżach Szekspira

Na owej planecie, z centralnym punktem jak co roku w Gdańsku, można było na przykład schronić się przed upałem. Mniej więcej w połowie drogi między Teatrem Wybrzeże a Teatrem Szekspirowskim ustawiono specjalną wodną bramkę, aby dawała ulgę zmęczonym spiekotą. Mogła też chłodzić rozgrzane od emocji głowy widzów festiwalowych spektakli, lecz na początku i na końcu imprezy (kiedy w Trójmieście byłem) chętnych nie dostrzegłem. Nie znaczy to, że temperatura prezentacji była niska. Festiwal Szekspirowski ma swoją stałą publiczność, często oblegającą każdy kawałek schodów na widowni, a jednocześnie przyciąga turystów korzystających z atrakcji nadmorskiego lata. Nie sposób nie zauważyć, że się odbywa dzięki licznym performance’om, małym widowiskom, paradom. Impreza niewątpliwie wpisała się już w pejzaż Trójmiasta, trudno wyobrazić sobie, że mogłoby jej zabraknąć. Tym bardziej że od dwóch edycji naturalnym miejscem prezentacji jest Teatr Szekspirowski - mimo incydentalnych kłopotów technicznych miejsce nie tylko w skali naszego kraju unikalne.