Wieczni nomadzi

O ile turysta zazwyczaj spieszy się do domu po kilku tygodniach czy miesiącach, podróżnik, który do żadnego miejsca nie pragnie przynależeć bardziej niż do innego, porusza się powoli, latami, z jednego krańca ziemi na drugi" - czytamy na pierwszych stronach "Pod osłoną nieba". Bohaterowie powieści, Port i Kit Moresby, uważają się za podróżników. Małżonkowie udają się na Saharę, chcąc trzymać się jak najdalej od miejsc dotkniętych wojną. Tak naprawdę jednak uciekają przed gnuśnym nowojorskim życiem i przed tym, kim się stali na przestrzeni lat. Paul Bowles napisze, że dopuścili się grzechu życia tak, jakby czas nie płynął. Teraz pora na pokutę i zadośćuczynienie. Czy to ostatnie w ogóle jest możliwe?