Cień wielkiej góry

Artystyczna droga Wojciecha Malajkata wiedzie nieoczywistymi traktami. U szczytu możliwości postanowił odejść z Teatru Narodowego. Grał wtedy Tartuffe’a we wspaniałym przedstawieniu Jacques’a Lasalle’a, mógł zostać na narodowej scenie jako jeden z jej najważniejszych aktorów, a jednak zdecydował inaczej. Chciał poszukać innych szans i możliwości. Było niedługo po śmierci Jerzego Grzegorzewskiego, Malajkat wiedział, że teraz wszystko już będzie inaczej. Zamiast prestiżu i bezpieczeństwa poszedł w nieznane. Z Teatrem Syrena współpracował już wcześniej, ale co innego przychodzić z zewnątrz, a co innego zacumować na dobre. Do tej pory grywał w spektaklach, coś wyreżyserował, ale to były skoki w bok. Teraz za scenę przy ulicy Litewskiej miał wziąć pełną odpowiedzialność.