Kamerzysta

Premiera adaptacji słynnej powieści Mirosława Nahacza zdążyła już obrosnąć legendą. Ponoć na jednej z prób generalnych z udziałem publiczności grający Roberta Robura Dawid Ogrodnik nie mógł kontynuować spektaklu ani pojawić się na scenie następnego wieczoru. Nieoczekiwana sytuacja zmusiła reżysera do nowej koncepcji tytułowej roli, od tego momentu podzielonej na Pawła Smagałę, który dał Roburowi fizyczność, oraz podkładającą głos Justynę Wasilewską. Robi to bardzo dziwne wrażenie, ale w świecie tego akurat przedstawienia Garbaczewskiego jakoś się broni. Znać bowiem, że tym razem jeszcze bardziej niż zwykle zajmowało go wszystko, co chore i pokręcone. Odnalazł to w najsłynniejszej książce Mirosława Nahacza, który od swej przedwczesnej śmierci w wieku 23 lat sam stał się mitem. Za życia opublikował trzy książki, dając się poznać jako talent pierwszej wody, całkowicie osobny, niepodrabialny głos. Nie bez przyczyny Andrzej Stasiuk nazwał go wybrańcem. "Niezwykłe przygody Roberta Robura" miały stanowić opus magnum Nahacza, ale ukazały się już po jego samobójczej śmierci. To potężna antyutopia, opowieść o społeczeństwie uzależnionym od seriali, gier i cyfrowych technologii. Odnaleźć łatwo w niej ślady Philipa K. Dicka, ale to niejedyny trop. Nahacz objawia w niej wyjątkowy rozmach i słuch na świat. A przy tym jest to rzecz chyba niemożliwa do jakiejkolwiek adaptacji, o czym przekonał się Krzysztof Garbaczewski.