Wielkie ambicje

Byłem jednym z niewielu krytyków, którym przypadł do gustu poprzedni zrealizowany w warszawskim Teatrze Studio spektakl Radosława Rychcika "Utalentowany pan Ripley". Lubiłem go za zanurzenie w popkulturze i reżyserski dystans. Pierwszy Ripley był widowiskiem zwartym i dowcipnym. Rychcik wyznał gdzieś, że ma dość dekonstrukcji i podobnych zabaw, bardziej interesuje go konstruowanie opowieści. Książki Patricii Highsmith dają na to szansę. Trudno zamknąć je w wąskiej szufladzie z etykietą "klasyczny elegancki kryminał". Nie pasują tam już z powodu tytułowego bohatera - wyrachowanego złoczyńcy, który po wielu perypetiach wyprowadza w pole cały system sprawiedliwości. Tyle że przemyślny Ripley od pierwszej chwili zyskuje naszą sympatię. Po trosze z racji wdzięku, przede wszystkim zaś dlatego, że jest bandytą z klasą w świecie, w którym ludzie klasy i stylu są chronicznie pozbawieni.