Filmowa wyprawa na pole bitwy

Syria jest krajem, w którym kinematografia narodowa właściwie nigdy się nie wykształciła. Dziś to targane konfliktami państwo nie sprzyja filmowcom, a mimo to właśnie teraz powstaje w nim najwięcej filmów. Choć tak naprawdę trzeba się poważnie zastanowić, czy mówimy o filmach sensu stricto. To bardziej migawki z rewolucji i tego, co w Syrii dzieje się obecnie. Kiedy pięć lat temu rewolucyjny tłum wyszedł na ulice, by walczyć z siłami wiernymi prezydentowi Baszarowi al-Asadowi, ludzie poczuli, że biorą udział w wydarzeniu dziejowym. Sięgnęli po kamery, jakimi dysponowali, a więc w telefonach i tych do rejestrowania uroczystości rodzinnych i wspomnień z wakacji. Tak samo jak w Egipcie czy Tunezji właśnie dzięki takim dokumentalistom dostaliśmy wgląd w epicentrum wydarzeń. Znacząco różnił się on od doniesień medialnych, skupionych na sensacyjnym aspekcie: krwawych ofiarach, pociskach i ogniu. Pokazywał nadzieję i determinację.