Inna twarz Gotham

Lubię takie komiksy: opowieści pokazujące świat superbohaterów z punktu widzenia zwykłych ludzi. Niedoścignionym wzorem jest tutaj "Marvels" Kurta Busieka i Alexa Rossa, ale "Gotham Central" wypada świetnie. Seria, która w oryginale ukazywała się w latach 2002-2006, skupia się na śledztwach prowadzonych przez policję z Mrocznego Miasta. Batman pojawia się tu tylko okazjonalnie - choć rzecz jasna jest istotnym elementem całej opowieści - podobnie zresztą jak James Gordon, aktualnie na emeryturze, czy Harvey Bullock.

Fabularnie "Gotham Central" przypomina połączenie kryminalnego procedurala i dramatu psychologicznego z elementami komiksów superbohaterskich: policjanci z Gotham łapią nie tylko zwyczajnych zbrodniarzy, czasem muszą się również mierzyć z niecodziennymi łotrami: Mr. Freeze’em, Two Face’em, w kolejnych tomach nawet z samym Jokerem. Na szczęście scenarzyści Ed Brubaker i Greg Rucka znaleźli złoty środek, skupiając się na emocjach i przeżyciach bohaterów. Mało tu sensacyjnej akcji, więcej rozterek, narastającej frustracji, tłumionego gniewu. Nie ma spektakularnych pościgów i widowiskowych pojedynków, są krew, pot i łzy wylewane przez udręczonych bohaterów. Twórcy nie unikają przy tym tematów, które w popularnych seriach nie pojawiają się wcale tak często: to na łamach "Gotham Central" detektyw Renee Montoya zmagała się z trudnymi konsekwencjami homoseksualnego coming outu.

Rysowany oszczędną kreską Michaela Larka album ma wiele wspólnego z najlepszymi komiksami o Batmanie: Mroczny Rycerz znów staje się postacią na poły mityczną, Gotham jest przygnębiającym i szarym siedliskiem zła. Tyle że to zło - podobnie jak ci, którzy z nim walczą - ma najczęściej zwyczajną, ludzką twarz, której nie ukrywa maska bohatera ani łotra. ©?

@RY1@i02/2016/106/i02.2016.106.19600080a.802.jpg@RY2@

Jakub Demiańczuk