Tak umierają wszechświaty

Czytelnicy przyzwyczaili się już do wielkich crossoverów, na stałe zmieniających układ sił w komiksowych uniwersach. Niedawne "Secret Wars" (Marvel) oraz "Flashpoint" (DC Comics) pozwoliły wydawnictwom zrestartować najważniejsze serie i dostosować je do kolejnego pokolenia czytelników. Dziś to norma. Ale 30 lat temu, gdy miał premierę "Kryzys na Nieskończonych Ziemiach", podobne przedsięwzięcie było przełomem.

Dwunastoczęściowa miniseria miała uporządkować chaos panujący w poszczególnych tytułach wydawnictwa DC. Przez pół wieku publikacji nawarstwiały się rozmaite wersje wydarzeń, różne wcielenia tych samych bohaterów, przenikające się plany czasowe. Zdaniem redaktorów było tego za dużo jak na teoretycznie spójne i stanowiące całość uniwersum. "Kryzys..." był więc rozwiązaniem radykalnym, brzytwą Ockhama wycinającą zbędne byty. Nowym początkiem wszechświata superbohaterów. Scenarzysta Marv Wolfman ciął więc bezlitośnie, eliminował kolejne równoległe Ziemie i ich wersje popularnych herosów, z tego wszystkiego ułożył zagmatwaną fabułę, w której pojawiają się setki superbohaterów i superłotrów. Od tych najpopularniejszych, jak Superman, Batman, Wonder Woman i Flash, poprzez postaci wyjęte z zupełnie innych opowieści (John Constantine, Jonah Hex), po nowe postaci. Styl komiksowej narracji mocno się zmienił od czasu premiery "Kryzysu...", po latach ten album ma przede wszystkim urok retro-opowieści, lecz także dużo świeżych, zaskakujących, pomysłów. Lekturą obowiązkową jest co prawda wyłącznie dla fanów superbohaterów, pozostali czytelnicy pogubią się w gąszczu wątków i barwnych postaci, ale warto o nim pamiętać: to jedna z tych opowieści, które na stałe wpisały się w historię gatunku. ©?

Jakub Demiańczuk

@RY1@i02/2016/078/i02.2016.078.19600080a.802.jpg@RY2@