Moralny niepokój

Piotr Ratajczak ma w sobie coś z pozytywisty. Trudno mi zliczyć miasta, w których reżyserował. Widać spełnia się jako reżyser w wiecznej podróży. Lubi konfrontować swe spojrzenie na teatr z coraz to innymi zespołami, jakby co chwilę testował samego siebie poprzez innych. Ratajczak pracuje jak w transie, więc siłą rzeczy mogłem zobaczyć tylko niektóre jego przedstawienia. Zawsze zdawało mi się jednak, że jest w nich coś ujmującego. Skromność, która często sprowadza teatr do grania na pustej podłodze. Uczciwość w traktowaniu nawet najbardziej kontrowersyjnych tematów.