Przyjaciel Piłsudskiego, następca Sikorskiego
S zlachcic urodzony w 1885 r., karierę rewolucjonisty w Organizacji Bojowej PPS zaczął 21 lat później. Kierował wieloma akcjami bojowymi, jak choćby zastrzelenie carskiego generała-gubernatora ds. policji. Przyjaźnił się z Piłsudskim, w czasie I wojny został szefem jego sztabu. Podczas wojny bolszewickiej śmiałym atakiem oskrzydlającym wyhamował natarcie Tuchaczewskiego. Odpowiadał też za gospodarkę wojenną państwa; wymyślił i nadzorował budowę molo przeładunkowego w Gdyni, co pozwoliło odblokować krytyczne dostawy sprzętu wojskowego. W sierpniu 1920 r. dowodził obroną Warszawy, pomógł przygotować też plan ofensywy znad Wieprza, która stanowiła punkt zwrotny w wojnie bolszewickiej. Po śmierci Piłsudskiego był typowany na jego następcę w armii, stanowisko przypadło jednak Rydzowi-Śmigłemu.
Podczas kampanii wrześniowej stoczył szereg zwycięskich potyczek, próbując przebić się do Lwowa – rozbił m.in. doborowy pułk SS Germania. Po klęsce przedarł się do Francji.
Skorzystaj z promocyjnej subskrypcji
już od 9,90 zł za pierwszy miesiąc.
Zyskaj dostęp do treści.
Możesz anulować w dowolnym momencie.
Skorzystaj z promocyjnej subskrypcji
już od 9,90 zł za pierwszy miesiąc.
Zyskaj dostęp do treści.
Możesz anulować w dowolnym momencie.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.