Magazyn

Skala naszego zwycięstwa pokaże, ile wolno nam zrobić – mówił przed wyborami ważny polityk Platformy Obywatelskiej, gdy zapytaliśmy go o proces „sprzątania po PiS”. Dziś już wiadomo, że nowa większość będzie miała najsilniejszy mandat społeczny do przeprowadzania zmian od czasu uchwalenia konstytucji z 1997 r. – i to w dwóch wymiarach. 

Internet jest teraz pełen memów natrząsających się z Jarosława Kaczyńskiego i jego zwolenników. Choćby z komunikatów rządowej TVP Info, że to PiS wygrało wybory. Ale prawda jest taka, że Prawo i Sprawiedliwość jest pierwszą partią w historii III RP, która po dwóch pełnych kadencjach w kolejnym głosowaniu, trzecim z rzędu, zajęła pierwsze miejsce. Coś musi ją więc wyróżniać.

„Frekwencja wyborcza budzi więcej niepokoju niż satysfakcji” – napisał w felietonie dla „Teologii Politycznej” Jan Rokita. Współtwórca Platformy Obywatelskiej przekonuje, że mobilizacja wyborców jest efektem działań socjotechnicznych.

Wybory wygrały trzy nurty polskiego aktywizmu. Pierwszy – ludzie amoku, powtarzający przekaz o dyktaturze gnębiącej naród niczym komuna i tymi samymi, esbeckimi metodami. Drugi – istniejące w Lewicy, PSL i PO rycerstwo żelaznego elektoratu: zawsze głosujemy na naszych. Trzeci – ci, którzy uznali za świętą zasadę, że rozumu nie wygaszamy z powodu rządów PiS, a chcąc odsunięcia PiS, odrzucamy nakaz moralnego wzmożenia w walce z „dyktaturą”.

Wiele osób postrzegało te wybory jako głosowanie ostatniej szansy dla demokracji.

Mam już inne podejście do scenicznych pomyłek i potknięć. Coraz bardziej pozwalam sobie na bycie człowiekiem, a nie perfekcyjną maszyną