Lekarstwo może być groźniejsze niż choroba

Zgodę na tego rodzaju transakcje ma wydawać organ założycielski jednostki. W zamierzeniach ustawodawcy ma to chronić publiczne placówki ochrony zdrowia przed zadłużaniem się u firm obracających tymi wierzytelnościami typu Magellan czy Electus, które w ostatnim czasie nie mają dobrych notowań. A zatem projektowana zmiana ma także poprawić sytuację finansową szpitali. Pytanie tylko, czy działanie ustawodawcy doprowadzi faktycznie do zamierzonego celu. Nie jestem entuzjastą obu wymienionych i innych firm tego typu, jednak wypada wskazać, że słuszna w zamyśle intencja, zamiast pomóc, może zaszkodzić szpitalom.

Po pierwsze dlatego że zawarcie transakcji z tego typu pośrednikami finansowymi jest najczęściej ostatecznością i jedyną drogą ucieczki przed sprawą sądową i drogą przed egzekucją komorniczą. Przy zawieraniu tego typu transakcji, głównie cesji wierzytelności, liczy się czas. Uzyskiwanie zgody organów nadzorczych skutecznie wydłuży procedurę i w wielu przypadkach może doprowadzić do sytuacji, w której zniecierpliwiony wierzyciel po prostu uruchomi proces windykacyjny. Nie zarobi wprawdzie na tym firma pośrednicząca, ale ewidentnie straci zadłużona jednostka.

Po drugie, jest to kolejny krok do ograniczania samodzielności dyrektorów publicznych placówek, które przecież mają być przekształcane w samodzielne spółki prawa handlowego.

Po trzecie, wypada jasno stwierdzić, że wymienieni pośrednicy są oczywistym elementem rynku finansowego, zwiększają jego płynność. Wypełniają istniejącą na nim lukę. W tym przypadku lukę polegającą na niedofinansowaniu placówek publicznej ochrony zdrowia. To jest bowiem główna przyczyna ich egzystencji i sukcesów finansowych. Jeśli zatem zlikwidowane zostaną przyczyny, zniknie także samo zjawisko obrotu wierzytelnościami placówek. I na tym trzeba się koncentrować przede wszystkim.