Reforma wymaga rzetelnej wyceny świadczeń

Ministerstwo Zdrowia, tradycyjnie już, z jednej strony uspokajało pacjentów, że nic im nie grozi, z drugiej grzmiało na lekarzy i dyrektorów szpitali, że nie wypełniają swoich obowiązków, zapowiadając jednocześnie kontrole i kary.

O czym świadczy ta sytuacja? Czy rzeczywiście dyrektorzy szpitali i właściciele stacji dializ są tak zdemoralizowani, że nie obchodzi ich los pacjentów. A może - raczej - są oni tak odpowiedzialni, że nie chcą doprowadzić swoich zakładów do finansowego upadku: Nie podpisują kontraktu z NFZ i nie przyjmują niektórych pacjentów, bo wiedzą, że przyniesie im to straty. Takich dyrektorów i właścicieli zakładów ministerstwo powinno chwalić. Przecież od ponad roku przekonuje, że szpitale powinny funkcjonować jak spółki prawa handlowego, kierujące się zasadą zysku i dbające o zbilansowanie swoich finansów.

W istocie problem jest gdzie indziej. Przyczyną jest zaniżanie cen za świadczenia zdrowotne przez NFZ. Gdyby nie były one zaniżone, szpitale zabiegałyby o pacjentów i cieszyły się z ich nadmiaru, a operatorzy dializ nie rezygnowaliby z umowy z NFZ, która dawałaby pewność dochodu.

Jeżeli zatem chcemy, aby szpitale funkcjonowały w formie spółek handlowych (a jest to korzystne), to musimy wcześniej rozwiązać problem wyceny świadczeń zdrowotnych przez NFZ. Dopóki Fundusz jest monopolistą, musi powstać racjonalna metodologia wyceny świadczeń akceptowana przez świadczeniodawców. Brak tego elementu był zasadniczą wadą rządowego programu przekształceń szpitali w spółki. Dzięki temu jego przeciwnicy mogli skutecznie przestraszyć ludzi proponowanymi zmianami, przedstawiając im wizję szpitali, które, kierując się zasadą zysku, będą odmawiać leczenia tzw. niedochodowych przypadków. Rządzącym trudno było odrzucić te zarzuty, bo nie potrafili pokazać, jak zapobiec takim zachowaniom, a praktyka ostatnich tygodni pokazała, że są one rzeczywiście możliwe.