Kobieta w ciąży nie musi być ubezpieczona

- Zgodnie z art. 68 ust. 3 konstytucji RP państwo ma obowiązek objęcia szczególną opieką zdrowotną dzieci do 18. lat, kobiety w ciąży, w okresie połogu, osoby niepełnosprawne i w podeszłym wieku.

- Oczywiście, że tak. To prawo wynika z faktu bycia w ciąży, a nie posiadania ubezpieczenia. Jest zapisane w art. 13 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

- Tak. Kobieta w ciąży ma prawo do wszystkich świadczeń, jakie muszą być jej udzielone ze względu na stan zdrowia.

- Kobieta, która jest objęta ubezpieczeniem i wymaga np. leczenia planowego w szpitalu, ma obowiązek okazać dowód ubezpieczenia zdrowotnego. Świadczeniodawcy mają prawo żądać takiego dokumentu, bo dzięki temu wiedzą, kto pokrywa koszty leczenia takiej osoby - NFZ czy budżet.

- W pewnym uproszczeniu tak. Dlatego kobiety, które nie są ubezpieczone, również są leczone nieodpłatnie. Mają takie prawo, mimo że nie posiadają dokumentu ubezpieczeniowego. Wtedy funkcję taką pełni karta przebiegu ciąży.

- Wtedy kobieta również nie traci prawa do bezpłatnych świadczeń. Jeśli pracodawca, mimo obowiązku odprowadzenia składki na ubezpieczenie zdrowotne nie robił tego dłużej niż 30 dni, NFZ obciąży go kosztami udzielonych świadczeń.

- Do 6 tygodni od dnia porodu.

- Żeby nie stracić prawa do bezpłatnego leczenia, kobieta musi mieć wystawiony dokument, który je potwierdzi. Może się zwrócić do urzędu gminy, w której zamieszkuje, o wydanie decyzji wójta, burmistrza lub prezydenta. Zanim wójt ją wyda, przeprowadzony zostaje wywiad środowiskowy i skontrolowane dochody kobiety, ponieważ podstawą wydania decyzji - poza potrzebą zdrowotną - jest spełnienie kryteriów dochodowych określonych w ustawie o pomocy społecznej. Koszty leczenia są pokrywane z budżetu. Należy jednak pamiętać, że decyzja o prawie do bezpłatnego leczenia jest ważna przez 90 dni.

- Zostaje możliwość ubezpieczenia dobrowolnego na podstawie umowy zawartej z oddziałem wojewódzkim NFZ.

Fot. Wojciech Górski

Aleksandra Piątek, ukończyła studia z administracji na Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim. Funkcje rzecznika praw pacjenta pełni od 2003 roku