Polska seniorem stojąca... a w zasadzie leżąca

Z jednym sloganem zgadzam się w 100 proc. Mianowicie, że lepiej być młodym, pięknym i zdrowym niż starym, biednym i zgrzybiałym. To smutne, ale Polska, w której w ciągu najbliższych 20 lat liczba seniorów podwoi się, w ogóle nie jest przygotowana na takie wyzwanie.

Eksperci, rządzący i mądre głowy stoją przez murem i nie mają bladego pojęcia (albo możliwości), jak go pokonać. Niby pojawiają się pomysły, jak poprawić chociażby jakość opieki nad osobami po 65 roku życia, ale jakoś trudno jest znaleźć rozwiązania, które wyszły poza czysto akademickie rozważania. Na przykład resort zdrowia twierdzi, że stawia na poprawę opieki geriatrycznej. Tylko, co zostało zrobione w tym kierunku?

Młodzi lekarze jakoś nie biją się o możliwość robienia specjalizacji w tym kierunku. Szpitale również na gwałt nie otwierają oddziałów dedykowanych opiece nad osobami starszymi. Lekarze rodzinni ograniczają się do zlecania podstawowych badań, mimo że dobrze wiedzą, że seniorzy cierpią na wielochorobowość, a ich leczenie wymaga konsultacji różnych specjalistów. Niestety sprawa rozbija się o pieniądze. Co prawda w szpitalach udało się wprowadzić nową procedurę, tzw. całościową ocenę geriatryczną. Jej wycena to jednak 156 zł.

Jak twierdzą eksperci to wystarczy na wykonanie kilku badań morfologicznych, no może na pokrycie połowy kosztu tomografii komputerowej. O kompletnym zdiagnozowaniu seniora nie ma mowy. Za 20 lat w kraju będzie ponad 9,5 mln osób powyżej 60. roku życia. Jedną z nich będzie obecny minister zdrowia.

@RY1@i02/2012/224/i02.2012.224.183000600.802.jpg@RY2@

Beata Lisowska, dziennikarz działu praca

Beata Lisowska

dziennikarz działu praca