Seniorzy niedocenieni

57 proc. seniorów czuje się gorzej traktowanych na rynku pracy, a prawie 70 proc. widzi się jako ofiarę jakiejś formy wykluczenia społecznego. Jednocześnie większość dobrze ocenia swoją kondycję fizyczną (68 proc.), dwie trzecie korzysta z komputera do wyszukiwania informacji w sieci, a jedna czwarta szuka dodatkowych aktywności w czasie wolnym. ‒ Starsze osoby są potencjałem dla rynku pracy. Wymaga on jednak przezwyciężenia barier – ocenia dr Agnieszka Wincewicz, kierownik zespołu ekonomii behawioralnej Polskiego Instytutu Ekonomicznego. Te bariery to m.in. wykluczenie cyfrowe, transportowe (m.in. problem z dotarciem do większych miejscowości, gdzie łatwiej o pracę). I stereotypy na czele z tym, że starsze osoby nie chcą zdobywać nowych umiejętności.

Doktor Wincewicz zwraca uwagę, że aktywność zawodowa w wieku 50–59 lat jest wysoka, potem jest gorzej. ‒ 90 proc. osób osiągających wiek emerytalny rezygnuje z pracy zawodowej w ciągu pierwszych czterech lat od jego przekroczenia. W 2020 r. wśród osób 60–64 lata aktywnych zawodowo było 39 proc. osób, a powyżej 65 lat – tylko 6 proc. – dodaje. Zdaniem ekspertów nie wszystkich należy aktywizować na siłę. ‒ Skuteczna polityka senioralna wymaga dobrej diagnozy, czyli zrozumienia, czym kieruje się człowiek, pozostając lub odchodząc z rynku pracy. Jest tu kilka problemów: to grupa szalenie zróżnicowana wiekowo, inna jest też perspektywa mieszkańców miast i wsi – mówi Marcin Kędzierski, główny ekspert Centrum Analiz Klubu Jagiellońskiego. ‒ Owszem, mamy programy rządowe wspierające aktywizację społeczną osób starszych na czele z „Senior+” (w ramach którego powstają kluby seniora, domy opieki dziennej) i „Aktywni+” (to dofinansowanie programów aktywizujących oferowanych przez organizacje pozarządowe), które należy docenić, ale nasze badania pokazują, że z ich oferty korzysta niewielu seniorów – wtóruje ekspertka PIE.