Problemy sędziów niepełnosprawnych, czyli o awansie Macieja Nawackiego

Oczywiście nie wykluczam, że coś – z inicjatywy KRS – jednak dzieje się w kwestii poprawy warunków pracy sędziów niepełnosprawnych. Być może członkowie rady, w tym przede wszystkim sędzia Nawacki, są tak skromnymi osobami, że wolą, aby ich dobre uczynki pozostawały w cieniu. Jeżeli tak jest, z chęcią coś o tym napiszę. Proszę tylko dać nam, dziennikarzom, szansę. Póki co dość dokładna obserwacja niemal każdego dnia posiedzeń rady nie pozwala mi wysnuć innego wniosku, jak ten, że na obecności Macieja Nawackiego w radzie sędziowie niepełnosprawni nic nie zyskali. Za to sam zainteresowany i owszem.

Praca w radzie opłaciła się zresztą nie tylko jemu. Jako pierwszy członek tego organu z rejonu do okręgu przeskoczył Grzegorz Furmankiewicz. W kolejce do Pałacu Prezydenckiego czeka – pomijając wymienionego już Macieja Nawackiego – jeszcze dwóch członków rady, którzy starają się o awans do sądu okręgowego: Joanna Kołodziej-Michałowicz oraz Dagmara Pawełczyk-Woicka. No i nie można zapomnieć o Rafale Puchalskim i Dariuszu Drajewiczu. Jeżeli prezydent w końcu zdecyduje się wręczyć im akty powołania, będą to chyba najbardziej spektakularne kariery w całym sądownictwie – panowie z sądów rejonowych od razu przeskoczą do Sądu Najwyższego.