Kiedy uczeń i na jakich zasadach może liczyć na dodatkowe zajęcia

Opiekun dziecka musi wystąpić do poradni psychologiczno-pedagogicznej o wydanie orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego. To jest podstawa dla szkoły do organizacji niezbędnego wsparcia dla ucznia, w tym m.in. zajęć specjalistycznych dostosowanych do indywidualnych potrzeb dziecka.

Na podstawie orzeczenia poradni specjalny zespół składający się z nauczycieli, wychowawców i specjalistów opracowuje program pomocy dla ucznia, który powinien:

● być określony na okres, na jaki zostało wydane orzeczenie,

● zawierać działania wspierające rodziców w pomocy uczniom,

● opisywać zakres współpracy rodziców i nauczycieli,

● zawierać wykaz cyklicznych spotkań.

Rodzic występuje z wnioskiem do szkoły o objęcie dziecka specjalnym wsparciem. Musi przedstawić orzeczenie z poradni oraz uzasadnić potrzebę pomocy.

Szkoła (lub przedszkole) na podstawie przygotowanego planu, o którym mowa w II kroku, zatrudnia nauczyciela (jeżeli jest taka potrzeba) wspomagającego pracę z uczniem, wobec którego zdiagnozowano konieczność udzielania dodatkowego wsparcia w nauce.

Szkoła, oprócz wsparcia dzieci niepełnoprawnych, musi również dostrzegać indywidualne potrzeby uczniów szczególnie uzdolnionych i w miarę możliwości zapewniać im dodatkowe zajęcia, które pomogą im w rozwoju np. muzycznym, teatralnym, sportowym czy plastycznym. Z wnioskiem o ich organizację może wystąpić do dyrekcji uczeń, rodzic, wychowawca, nauczyciel.

Taki sam tryb jak w kroku nr V dotyczy uczniów, którzy mają problemy z nauką.

Ważne

Od września nauczycielom w ramach etatu dyrekcja może zlecać inne zadania, ale z pewnymi ograniczeniami. Zajęcia nie mogą być z zakresu pomocy psychologiczno-pedagogicznej, ani też dotyczyć pracy na świetlicy. W takim przypadku należy wypłacać nauczycielom dodatkowe wynagrodzenie w ramach tzw. godzin ponadwymiarowych.