Jak ustalać dodatek do wynagrodzenia pracownikowi SW

Pracownikom wykonującym takie obowiązki służbowe przysługuje z tego tytułu dodatek do wynagrodzenia w wysokości do 50 proc. wynagrodzenia zasadniczego. Dodatek przyznaje kierownik jednostki organizacyjnej SW, w której pracownik jest zatrudniony. Przyznanie dodatku następuje na wniosek bezpośredniego przełożonego pracownika. W takim wniosku należy określić m.in.:

1) zajmowane przez pracownika stanowisko ujęte w wykazie,

2) zakres i charakter obowiązków służbowych wykonywanych przez pracownika w stałym i bezpośrednim kontakcie z osobami pozbawionymi wolności,

3) wymiar czasu pracy w bezpośrednim kontakcie z osobami pozbawionymi wolności,

4) ogólny wymiar czasu pracy pracownika wynikający z umowy o pracę,

5) proponowaną wysokość dodatku, która nie może przekroczyć:

a) 50 proc. wynagrodzenia zasadniczego pracownika zatrudnionego na stanowisku penitencjarnym,

b) 40 proc. wynagrodzenia zasadniczego pracownika zatrudnionego na stanowisku nadzoru pracy osoby pozbawionej wolności,

c) 30 proc. wynagrodzenia zasadniczego pracownika zatrudnionego na stanowisku kierowniczym, samodzielnym albo administracyjnym,

6) datę nabycia przez pracownika prawa do otrzymywania dodatku.

W razie zmiany przesłanek, o których mowa w pkt 1 - 5, uzasadniających podwyższenie, obniżenie albo utratę prawa do dodatku bezpośredni przełożony pracownika jest obowiązany sporządzić nowy wniosek, w którym poza informacjami wyżej określonymi powinien określić dzień, z którym pracownik straci prawo do otrzymywania dodatku.

Rozporządzenie ministra sprawiedliwości z 15 grudnia 2010 r. w sprawie rodzajów i wykazu stanowisk, na których pracownicy Służby Więziennej wykonują obowiązki służbowe w stałym i bezpośrednim kontakcie z osobami pozbawionymi wolności, oraz trybu przyznawania dodatku do wynagrodzenia z tego tytułu (Dz.U. nr 245, poz. 1647).