Czy można określić wynagrodzenie w euro

Tak, jest to dopuszczalne. Od 24 stycznia 2009 r. nie obowiązuje już wymóg wyrażania zobowiązań pieniężnych na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej tylko w pieniądzu polskim. Należy jednak zwrócić uwagę, że przepis art. 358 kodeksu cywilnego nie utożsamia ustalenia wynagrodzenia w walucie obcej z obowiązkiem jego wypłaty w tej walucie.

Zgodnie z tą regulacją, jeżeli przedmiotem zobowiązania jest suma pieniężna wyrażona w walucie obcej, dłużnik może spełnić świadczenie w walucie polskiej, chyba że ustawa, orzeczenie sądowe będące źródłem zobowiązania lub czynność prawna zastrzega spełnienie świadczenia w walucie obcej. Wartość waluty obcej określa się w takim przypadku według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia wymagalności roszczenia, chyba że ustawa, orzeczenie sądowe lub czynność prawna stanowi inaczej. W razie zwłoki dłużnika wierzyciel może żądać spełnienia świadczenia w walucie polskiej według kursu średniego ogłaszanego przez NBP z dnia dokonania zapłaty.

Przy zawieraniu umowy o pracę strony powinny więc rozstrzygnąć, czy wynagrodzenie wyrażone w euro ma być także wypłacane w euro. W razie braku takiego zastrzeżenia w umowie, spółka będzie bowiem uprawniona do wypłacania wynagrodzenia w walucie polskiej, zgodnie z podanym wyżej kursem NBP.

Przy zawieraniu umowy o pracę z członkiem zarządu spółka o.o. powinna być reprezentowana przez radę nadzorczą lub pełnomocnika powołanego uchwałą zgromadzenia wspólników.

Podstawa prawna

Art. 29 par. 1 pkt 3, art. 300 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).

Art. 358 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. nr 16, poz. 93 z późn. zm.).

Art. 210 par. 1 ustawy z 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz.U. nr 94, poz. 1037 z późn. zm.).