Jak oblicza się dofinansowanie do wynagrodzeń pracowników

Spółka z o.o. zatrudnia kilku niepełnosprawnych pracowników, którzy ukończyli 60 lat. Od 1 lipca nie ma już obowiązku opłacania za nich składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.

– Czy takie zwolnienie ma wpływ na wysokość dofinansowania do wynagrodzeń tych pracowników, otrzymywanego z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych – pyta pan Rafał z Zamościa.

W myśl art. 26a ust. 4 ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych kwota miesięcznego dofinansowania do wynagrodzenia niepełnosprawnego pracownika, w przypadku pracodawcy wykonującego działalność gospodarczą, nie może przekroczyć 75 proc. faktycznie poniesionych miesięcznych kosztów płacy tego pracownika. Koszty płacy zostały zaś zdefiniowane jako wynagrodzenie brutto oraz finansowane przez pracodawcę obowiązkowe składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i wypadkowe naliczone od tego wynagrodzenia i obowiązkowe składki na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.

Według znowelizowanych przepisów ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, od 1 lipca na pracodawcy nie ciąży już obowiązek opłacania składek na FP oraz FGŚP za pracowników, którzy osiągnęli wiek wynoszący co najmniej 55 lat dla kobiet i co najmniej 60 lat dla mężczyzn. W przypadku opłacania takich składek pracodawca nie mógłby zatem uwzględniać ich w pozycji 40 informacji INF-D-P (koszty płacy), wobec braku obowiązku ich uiszczenia.