Jakie świadczenie otrzyma pracownica w ciąży chorująca na przełomie roku

W przypadku choroby przypadającej na przełomie roku kalendarzowego należy pamiętać o zasadzie, że od 1 stycznia nowego roku (za cały okres nieprzerwanej niezdolności do pracy) należy zawsze wypłacać ten rodzaj świadczenia z tytułu choroby, do którego pracownik miał prawo 31 grudnia poprzedniego roku.

W rozpatrywanej sprawie niezdolność pracownicy do pracy z powodu choroby powstała po raz pierwszy w 2012 roku od 29 listopada, a zatem 31 grudnia zostanie wykorzystany limit wypłaty wynagrodzenia chorobowego na ten rok kalendarzowy. Z uwagi, że 31 grudnia pracownica ma prawo do wynagrodzenia za czas choroby (na podstawie art. 92 k.p.), to w nowym roku ma również prawo do wynagrodzenia chorobowego. Należy je wypłacać nie dłużej niż przez 33 dni w ciągu nowego roku kalendarzowego. W przypadku nieprzerwanej niezdolności do pracy limit wypłaty tego wynagrodzenia w analizowanej sytuacji zostanie wyczerpany 2 lutego 2013 r. Dlatego od 3 lutego pracownicy będzie przysługiwał zasiłek chorobowy.

Od 1 stycznia 2013 r. minimalne wynagrodzenie pracowników w drugim roku ubezpieczenia i w latach następnych wynosi 1600 zł. W związku z tym podstawa wymiaru świadczeń chorobowych z tytułu pracy w pełnym wymiarze czasu pracy wraz ze składnikami, do których pracownik zachowuje prawo w okresie ich pobierania, nie może być niższa od kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę po odliczeniu kwoty składek na ubezpieczenia społeczne w części finansowanej ze środków pracownika (13,71 proc. tej kwoty). W 2013 roku podstawa wymiaru zasiłków nie może być zatem niższa niż 1380,64 zł (1600 zł x 13,71 proc. = 219,36 zł, 1600 zł - 219,36 zł = 1380,64 zł).

W 2012 roku dla pracowników w pierwszym roku ubezpieczenia, dla których minimalne wynagrodzenie stanowi kwota odpowiadająca 80 proc. kwoty określonej dla pracowników zatrudnionych ponad rok, tj. 1200 zł, najniższa podstawa wymiaru wynosi (po pomniejszeniu o kwotę składek na ubezpieczenia społeczne - 13,71 proc.) - 1035,48 zł (1200 zł x 13,71 proc. = 164,52 zł; 1200 zł - 164,52 zł = 1035,48 zł). Od takiej podstawy naliczane jest obecnie wynagrodzenie za czas choroby.

Jeżeli w trakcie niezdolności do pracy z powodu choroby przypadającej na przełomie roku kalendarzowego upłynie pierwszy rok zatrudnienia pracownika (tak jak ma to miejsce w przedstawionej na wstępie sytuacji), to podstawę wymiaru przysługującego mu od 1 stycznia wynagrodzenia za czas choroby będzie stanowiła kwota minimalnego wynagrodzenia, po potrąceniu składek na ubezpieczenia społeczne, a nie 80 proc. tej kwoty, jak dla pracownika w pierwszym roku zatrudnienia.

W analizowanym przypadku podstawę wymiaru wynagrodzenia za czas choroby pracownicy przysługującego od 29 listopada 2012 r. stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za okres od stycznia do października 2012 r. w kwocie 1035,48 zł obliczone od kwoty minimalnego wynagrodzenia przysługującego pracownikom w pierwszym roku ubezpieczenia. Od 1 stycznia 2013 r. podstawę tę należy podwyższyć, tym razem do kwoty minimalnej gwarantowanej w 2013 roku dla pracowników w drugim roku ubezpieczenia, tj. do 1380,64 zł. Od tej daty pracownica rozpoczyna bowiem drugi rok zatrudnienia.

Gdy niezdolność do pracy z powodu chory pracownicy przypada na okres ciąży, wynagrodzenie za czas choroby przysługuje jej w wysokości 100 proc. Dotyczy to także okresu pobytu w szpitalu. Biorąc zatem powyższe regulacje pod uwagę od 1 stycznia 2013 r., należy wypłacić pracownicy wynagrodzenie za czas choroby w wysokości 100 proc., którego podstawę wymiaru będzie stanowiła kwota 1380,64 zł.

@RY1@i02/2012/250/i02.2012.250.03300020e.802.jpg@RY2@

Aneta Maj

ekspert od świadczeń z ubezpieczeń społecznych

Podstawa prawna

Art. 36 ust. 1, art. 45 ust. 1 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 77, poz. 512 z późn. zm.).

Art. 92 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).