Rezydent bez odszkodowania za wypadek w łazience

Uszkodzenie ciała, jakiego doznał zatrudniony w czasie porannej toalety, nie jest wypadkiem przy pracy. Nie otrzyma on zatem odszkodowania z ZUS.

Tak orzekł Sąd Najwyższy w wyroku z 18 listopada 2011 r. (sygn. akt I UK 140/11). Sprawa dotyczyła ubezpieczonego, który był pracownikiem biura podróży jako jego rezydent w kurorcie za granicą. Mężczyzna wychodząc z wanny poślizgnął się i upadł, doznając uszkodzeń prawej ręki. Domagał się od ZUS odszkodowania za wypadek przy pracy lub w podróży służbowej.

Zakład odmówił mu tego świadczenia, tak samo zrobił sąd rejonowy uznając, iż wypadek nie miał związku z pracą. Zdarzył się podczas porannej toalety, a zatem czynności niezależnej od rodzaju wykonywanej pracy. Nie można także zdarzenia kwalifikować jako wypadku w podróży służbowej. Tak samo orzekł sąd apelacyjny po wniesieniu do niego apelacji przez rezydenta.

Sprawa trafiła do Sądu Najwyższego. Jego sędziowie orzekli jednak tak samo, jak wcześniej ich koledzy. Uznali zatem, że uszkodzenie ciała, jakiego doznał ubezpieczony w czasie porannej toalety, nie jest wypadkiem przy pracy, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych. Jest nim nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną powodujące uraz lub śmierć, które nastąpiło w związku z pracą, podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika zwykłych czynności lub poleceń przełożonych.

Sąd Najwyższy uznał także, iż to zdarzenie nie miało miejsca także w czasie podróży służbowej. Otóż ma ona charakter incydentalny, okazjonalny, nietypowy. Pracownik biura podróży wykonywał zadania na wyspie za granicą. To było jego miejsce świadczenia pracy. Tam też, w trakcie rezydentury, doznał uszkodzenia ciała, jednak nie w czasie wykonywania zajęć zawodowych, lecz w czasie porannej toalety, wychodząc z wanny.

Ubezpieczenie wypadkowe ma niwelować ryzyko związane z pracą

Paweł Jakubczak

pawel.jakubczak@infor.pl

Wyrok Sądu Najwyższego z 18 listopada 2011 r., sygn. akt I UK 140/11.