Nie wystarczy podpisać umowy o pracę za granicą, by nie płacić składek w kraju

Powodem zajęcia się sprawą była skarga kasacyjna mieszkanki Opolszczyzny, która sama prowadząc działalność gospodarczą, skorzystała z pomocy pośrednika oferującego pracę na Słowacji. Zainteresowana przez 10 godzin miesięcznie miała świadczyć usługi promocyjno-reklamowe. Za swoją dzialalność miała otrzymywać 40 euro miesięcznie. Takie rozwiązanie miało ją zwolnić z obowiązku płacenia składek do ZUS. Po otrzymaniu ze Słowacji dokumentów złożyła do zakładu, wniosek o ustalenie podleganiu ubezpieczeniom. Na tej podstawie ZUS wydał decyzję o tymczasowym podleganiu ubezpieczeniu na Słowacji. Jednocześnie wysłał zapytanie do tamtejszego odpowiednika zakładu, czy faktycznie taka osoba podlega ubezpieczeniu. Po sprawdzeniu stanu faktycznego - i to zarówno przez słowacki organ rentowy, jak i miejscową inspekcję pracy, Słowacja odpowiedziała, że nie zgadza się, aby zainteresowana podlegała ich ubezpieczeniu. Jako argument wskazano, że praca wykonywana na terenie Słowacji ma charakter marginalny. Na tej podstawie ZUS wydał decyzję zgodnie z którą zainteresowana podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu w Polsce. Właścicielka firmy odwołała się od sądu. I przegrała w obu instancjach. Także sędziowie SN, do którego trafiła kasacja, wskazali, że praca marginalna nie może być brana pod uwagę przy ustalaniu prawa do podlegania ubezpieczeniu. Co więcej, podkreślili, że polskie sądy nie mogą oceniać decyzji administracyjnych wydanych przez inne państwa.