Ubezpieczenie za granicą może zostać doliczone do okresu wyczekiwania na świadczenie

W opisywanej sytuacji trzeba przede wszystkim ustalić, czy upłynął tzw. okres wyczekiwania, czyli minimalny okres podlegania ubezpieczeniu chorobowemu przez pracownika. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (dalej: ustawa zasiłkowa) osoba ubezpieczona obowiązkowo, czyli pracownik, nabywa prawo do zasiłku chorobowego po upływie 30 dni nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego. Nie chodzi tu jednak o okres podlegania ubezpieczeniu tylko u aktualnego płatnika. Jak bowiem wynika z ust. 2 tego artykułu, do okresów ubezpieczenia chorobowego wlicza się poprzednie okresy ubezpieczenia chorobowego, jeżeli przerwa między nimi nie przekroczyła 30 dni lub była spowodowana urlopem wychowawczym, urlopem bezpłatnym albo odbywaniem czynnej służby wojskowej przez żołnierza niezawodowego. Zasada ta ma zastosowanie także do wynagrodzenia chorobowego w przypadku pracowników. W opisywanej sytuacji pracownik nabywa po raz pierwszy prawo do świadczeń chorobowych w nowym roku, a więc przez pierwsze 33 dni choroby będzie mu wypłacane właśnie wynagrodzenie chorobowe, a dopiero od 34. dnia – zasiłek chorobowy.

Przepisy wymieniają grupę osób, do których stosuje się wyjątkowo korzystne zasady nabywania prawa do świadczeń, ponieważ nie jest od nich wymagany okres wyczekiwania. Zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy zasiłkowej od pierwszego dnia ubezpieczenia chorobowego prawo do zasiłku chorobowego przysługuje: