Nagrody i premie będą wliczane do zasiłku chorobowego

Do podstawy wymiaru zasiłku i wynagrodzenia chorobowego nie będą wliczane te składniki wynagrodzenia (np. premie, dodatki stażowe), do których pracownik zachowuje prawo w czasie ich pobierania zgodnie z postanowieniami układów zbiorowych lub przepisami o wynagradzaniu. Dodatkowe składniki wynagrodzenia muszą zostać wypłacone pracownikowi.

Takie rozwiązanie ma zapobiegać podwójnemu wypłaceniu danego składnika wynagrodzenia w czasie niezdolności do pracy – raz jako składnik wynagrodzenia, do którego pracownik zachował prawo, i drugi raz jako część wynagrodzenia chorobowego lub zasiłku chorobowego. Tak wynika z uchwalonej przez Sejm nowelizacji ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa. Ma ona wejść w życie w ciągu 14 dni od ogłoszenia w Dzienniku Ustaw. Obecnie znajduje się ona w Senacie. Jeżeli nie zostaną do niej zgłoszone żadne poprawki, to zostanie przekazana do podpisu prezydentowi.

Uchwalona ustawa realizuje wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 24 czerwca 2008 r. (sygn. akt SK 16/06, Dz.U. nr 119, poz. 771). Do momentu wydania tego wyroku Zakład Ubezpieczeń Społecznych i firmy inaczej niż Trybunał interpretowały art. 41 ust. 1 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa. Uznawali, że uregulowania wewnętrzne pracodawcy (układ albo regulamin wynagradzania) musiały zawierać wyraźne postanowienie, że dany składnik wynagrodzenia zostanie zmniejszony, aby był on uwzględniany w podstawie wymiaru zasiłku. W wielu jednak firmach nie był uwzględniany, dlatego że regulaminy w ogóle nie określały tej kwestii albo były niejasne. W efekcie, jak zaznaczył Trybunał, pracownik płacił wyższą, bo naliczaną od wszystkich składników wynagrodzenia, składkę, a otrzymywał niższy zasiłek (wynagrodzenie).

Zgodnie z ustawą, podstawę wymiaru zasiłku chorobowego przysługującego ubezpieczonemu będącemu pracownikiem stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy.