Jak obliczyć świadczenie po urlopie bezpłatym

Pracownik nabywa prawo do wynagrodzenia za czas choroby i zasiłku chorobowego po upływie 30 dni nieprzerwanego podlegania ubezpieczeniu chorobowemu (tzw. okres wyczekiwania). Trzeba jednak pamiętać, że do wymaganego okresu ubezpieczenia chorobowego wlicza się poprzednie okresy tego ubezpieczenia, jeżeli przerwa między nimi nie przekroczyła 30 dni lub była spowodowana urlopem wychowawczym, urlopem bezpłatnym albo odbywaniem czynnej służby wojskowej przez żołnierza niezawodowego.

Z powyższego wynika, że przerwę w podleganiu ubezpieczeniu chorobowemu spowodowaną urlopem bezpłatnym traktuje się w szczególny sposób. Zatem jeśli przed urlopem i po nim pracownik podlegał ubezpieczeniom społecznym (w tym chorobowemu) ponad 30 dni, przysługuje mu wynagrodzenie za czas choroby.

Zasadą jest, że podstawę wymiaru wynagrodzenia za czas choroby i zasiłku chorobowego stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone pracownikowi za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy. W analizowanej sytuacji pracownik zachorował bezpośrednio po urlopie bezpłatnym trwającym 12 miesięcy, czyli okresie, z którego ustala się podstawę wymiaru świadczenia. W takim przypadku podstawę wymiaru wynagrodzenia za czas choroby albo zasiłku stanowi wynagrodzenie za miesiąc kalendarzowy, w którym powstała niezdolność do pracy. Podstawę należy zatem ustalić, przyjmując:

wynagrodzenie za styczeń określone w umowie o pracę - jeżeli pracownikowi przysługuje wynagrodzenie w stałej miesięcznej wysokości albo

przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone pracownikom zatrudnionym na takim samym lub podobnym stanowisku pracy - gdy pracownikowi przysługuje wynagrodzenie zmienne.