Firmy będą krócej płacić za czas choroby starszych pracowników

Obecnie firma płaci do 33 dni choroby pracownika, a ZUS od 34 dnia. Ta zasada dotyczy wszystkich pracowników niezależnie od ich wieku. Po wejściu w życie nowelizacji ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, niedawno podpisanej przez prezydenta, czas płacenia przez firmy za chorobę pracownika, który ukończył 50 lat skróci się z 33 do 14 dni. O sposobie płacenia za czas niezdolności do pracy zdecyduje moment jej powstania. Jeśli powstanie ona przed dniem wejścia w życie nowelizacji, to pracodawcę obowiązują obecne przepisy. Jeśli pierwszy dzień niezdolności do pracy przypadnie w czasie obowiązywania nowelizacji, wtedy firma musi stosować nowe przepisy.

Załóżmy, że nowelizacja zacznie obowiązywać 1 lutego, a pracownik będzie na zwolnieniu lekarskim od 28 stycznia przez trzy tygodnie. W takiej sytuacji firma zapłaci za cały okres choroby, czyli za trzy tygodnie. Jeśli pierwszy dzień niezdolności do pracy przypadałby na 1 lutego, wtedy pracodawca zapłaci za 14 dni, a za pozostałe siedem dni - ZUS.

Zgodnie z art. 36 ust. 1, 2 i 4 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 31, poz. 267 z późn. zm.), podstawę wymiaru wynagrodzenia za czas choroby przysługującego na podstawie art. 92 k.p. i zasiłku chorobowego stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone pracownikowi za 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy. Jeżeli zatem pracownik był niezdolny do pracy z powodu choroby w grudniu 2008 r., to podstawę wymiaru przysługującego mu wynagrodzenia za czas choroby lub zasiłku chorobowego stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone od grudnia 2007 r. do listopada 2008 r.

Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 24 czerwca 2008 r. sprecyzował, jakie składniki są uwzględniane w podstawie wymiaru świadczeń chorobowych. Zdaniem Trybunału uwzględnia się te składniki wynagrodzenia, od których pracownikowi zostały potrącone składki na ubezpieczenia społeczne, w tym chorobowe, a które nie są wypłacane w okresie choroby.