(Nie)ład w składkach za delegowanych

1 października weszła w życie nowelizacja rozporządzenia ministra pracy i polityki społecznej w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe.

Obowiązek jej wydania narzucił Trybunał Konstytucyjny, który w wyroku z 28 października 2015 r. orzekł, że nie jest zgodne z konstytucją poprzednie jego brzmienie. Przypomnijmy: nakazywało ono pobieranie składek za pracowników delegowanych od przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, nawet jeśli zarabiają mniej. Nowa zasada obliczania należności składkowych likwiduje ten absurd i pozwala w takich wypadkach na ich odprowadzenie od przychodu faktycznie osiągniętego.

Nie wszystko w nowych przepisach jest jednak jasne. Zdaniem niektórych ważne jest ustalenie przyczyn, dla których wypłacono wynagrodzenie mniejsze niż przeciętne. Wątpliwości nie będzie, gdy strony po prostu umówiły się na niższą pensję lub zatrudniony pracuje na niepełny etat - wtedy zastosowanie ma ogólna reguła. Co jednak w przypadku, gdy pracownik w danym miesiącu otrzymał pensję poniżej przeciętnego wynagrodzenia, bo np. rozpoczął pracę dopiero w jego trakcie i nie podlegał ubezpieczeniu przez cały miesiąc? W odniesieniu do takiej sytuacji nie można nowych przepisów rozporządzenia rozpatrywać w oderwaniu od ogólnych zasad wynikających z ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, dlatego też podstawę wymiaru należy proporcjonalnie obniżyć do dni faktycznego wykonywania pracy. Warto zwrócić uwagę, że pominięcie takiego kroku byłoby nie tylko sprzeczne z zasadą hierarchiczności źródeł prawa, lecz także prowadziłoby do absurdalnej sytuacji, w której w miesiącu podlegania ubezpieczeniu przez kilka dni składka mogłaby być wyższa niż w miesiącu, który w pełni przepracowano.

Jeśli pracownik otrzymał wynagrodzenie poniżej przeciętnego, bo przepracował część miesiąca, podstawę wymiaru składek należy obniżyć proporcjonalnie

JŚ

C6