Pracownik płatnikiem za zagraniczną firmę

Przepisy unijne dopuszczają, aby pracodawca zagraniczny, który nie ma nawet oddziału lub przedstawicielstwa na terenie kraju, w którym powstaje obowiązek ubezpieczeniowy jego pracownika, przekazał mu obowiązki płatnika na podstawie umowy. Takie sytuacje zdarzają się także w Polsce i, jak podaje ZUS, np. w 2017 r. było zarejestrowanych nawet 2000 takich umów.

Rozporządzenie wykonawcze 987/2009, bo ono właśnie wprowadza taki mechanizm, nie przewiduje żadnych dodatkowych obostrzeń dla zawarcia takiego kontraktu. Także przepisy krajowe nie doprecyzowują trybu przejęcia obowiązków płatnika przez ubezpieczonego. A wątpliwości jest wiele - jaką formę powinna mieć taka umowa, jakie postanowienia muszą zostać w niej zawarte i wiele innych. Jak się okazuje, ZUS jest w tej kwestii bardzo liberalny i wymaga jedynie, aby z takiego kontraktu jasno wynikało, jakie konkretnie obowiązki będzie wykonywał pracownik. Dla samego ubezpieczonego niezwykle istotna jest odpowiedź na pytanie, czy jako pełniący funkcję płatnika będzie ponosił takie jak on konsekwencje za ewentualne niewypełnienie obowiązków, w tym przede wszystkim - czy może odpowiadać swoim majątkiem za zadłużenie. ZUS uspokaja jednak, że egzekucja należności składkowych będzie kierowana bezpośrednio do pracodawcy zagranicznego. ⒸⓅ

JŚ

C6