Oszczędności na czarną godzinę

Rezygnacja z uczestnictwa w PPK i wypłata gotówki z własnego konta jest możliwa w każdym momencie. Wystarczy na ręce pracodawcy złożyć odpowiednią deklarację. Wstrzyma on wtedy wpłaty już od miesiąca, w którym wniosek został złożony, a jeśli przelew już wyszedł, zostanie wycofany. Kolejnym krokiem będzie złożenie wniosku do instytucji zarządzającej PPK – także za pośrednictwem pracodawcy – o wypłatę zgromadzonych oszczędności. Należy jednak pamiętać, że taka decyzja wiąże się z pewnymi stratami. Własne wpłaty będzie można odzyskać w zasadzie w całości, jednak 30 proc. wpłat dokonanych przez pracodawcę trafi w takiej sytuacji do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, gdzie zostaną zapisane na indywidualnym koncie osoby rezygnującej z udziału w PPK. To, co wpłacił pracodawca, potraktowane zostanie jako dodatkowe wynagrodzenie, od którego swego czasu nie potrącono składek na ubezpieczenie społeczne. 70 proc. wpłat pracodawcy będzie można pozyskać w gotówce. Do budżetu państwa wrócą jednak wszystkie państwowe dopłaty: 250 zł premii powitalnej i 240 zł dopłaty dorocznej. Od kwoty pozostałej do wypłaty potrącony zostanie podatek od zysków kapitałowych.

Oszczędności zgromadzone w PPK mogą stanowić też wsparcie w razie poważnego zachorowania uczestnika planu, jego małżonka lub dziecka. W takiej sytuacji można będzie wypłacić nie więcej niż jedną czwartą pieniędzy zgromadzonych na rachunku. Jednorazowo lub w ratach. Dotyczy to jednak wyłącznie chorób opisanych w ustawie o PPK (art. 2 ust. 1 pkt 23) – ich pełny katalog zawiera wiele pozycji – od orzeczenia o niepełnosprawności w stopniu całkowitym, znacznym lub umiarkowanym, po wyliczenia jednostek chorobowych w odniesieniu do dorosłych i dzieci. Mieszczą się tu m.in. choroba nowotworowa, stwardnienie rozsiane, zawał serca i wiele innych.