Czy utrata zaufania może być przyczyną wypowiedzenia umowy o pracę

Właściciel firmy wypowiedział czytelniczce umowę o pracę. Jako uzasadnienie wypowiedzenia pracodawca podał utratę zaufania w związku z konkretnym wydarzeniem.

- Czy taka przyczyna wypowiedzenia umowy o pracę jest wystarczająca - pyta pani Weronika z województwa pomorskiego.

Umowę o pracę można rozwiązać przez oświadczenie jednej ze stron z zachowaniem okresu wypowiedzenia (rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem). Taką możliwość przewiduje art. 30 par. 1 pkt 2 kodeksu pracy. Oznacza to, że każda ze stron stosunku pracy ma prawo rozwiązać za wypowiedzeniem umowę o pracę.

Zgodnie natomiast z art. 30 par. 4 kodeksu w oświadczeniu pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony lub o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia powinna być wskazana przyczyna uzasadniająca wypowiedzenie lub rozwiązanie umowy. Powinno też znaleźć się pouczenie o przysługującym prawie odwołania się do sądu pracy.

We wspomnianym art. 30 par. 4 kodeksu pracy nie określono, w jaki dokładnie sposób należy określić przyczynę wypowiedzenia. Nie podano również zakresu szczegółowości. Dlatego zawarte w piśmie wypowiadającym pracownikowi umowę o pracę stwierdzenie, że powodem jest utrata zaufania pracodawcy do pracownika, wydaje się wystarczające. Zwłaszcza że pracodawca powołał się na znane pracownikowi konkretne wydarzenie i związane z tym zarzuty.

Z tego względu zastosowana przez pracodawcę zwięzła formuła spełnia wymagania przewidziane w powołanym art. 30 par. 4 kodeksu pracy. Do naruszenia tego przepisu doszłoby wtedy, gdyby w ogóle nie wskazano przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę, albo gdyby podano inny powód niż uzasadniająca rozwiązanie umowy o pracę, a więc wskazanie przyczyny nierzeczywistej.

Krzysztof Tomaszewski

Podstawa prawna

Art. 30 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r., nr 21, poz. 94 z późn. zm.).