Czy niedyspozycję trzeba potwierdzić zaświadczeniem od lekarza
Pracownik zatrudniony przy obsłudze podnośnika hydraulicznego od rana czuł się osłabiony i miał problemy z koncentracją. Gdy zaczął dokuczać mu silny ból głowy i mdłości, powiadomił kierownika budowy o konieczności przerwania pracy na trzy godziny przed zakończeniem dniówki. Pracodawca zażądał od niego zaświadczenia lekarskiego stwierdzającego te dolegliwości. Czy słusznie?
Pracownik może się powstrzymać od wykonywania pracy ze względu na stan psychofizyczny. Chodzi tu o taki stan, który nie zapewnia bezpiecznego wykonywania pracy i stwarza zagrożenie dla innych osób. Przerwać pracę z powodu niedyspozycji mogą tylko pracownicy zatrudnieni przy pracach wymagających szczególnej sprawności psychofizycznej, których wykaz zawierają przepisy wykonawcze wydane do kodeksu pracy. Prace te m.in. dotyczą obsługi podnośników i platform hydraulicznych. Kodeks pracy nie wymaga, aby pracownik okazywał się w takim przypadku zaświadczeniem lekarskim. O przerwaniu pracy decyduje bowiem subiektywne odczucie pracownika, który sam ocenia, czy jego niedyspozycja fizyczna lub psychiczna nie zapewnia bezpieczeństwa i stwarza zagrożenie dla innych osób. Na marginesie warto zauważyć, że nie jest w interesie pracownika nadużywanie tego prawa, gdyż nie zachowuje on za ten czas prawa do wynagrodzenia, a zbyt częste powoływanie się na niedyspozycje mogłoby wpłynąć na ocenę jego przydatności do wykonywania pracy na danym stanowisku.
Art. 210 par. 4 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).
Rozporządzenie ministra pracy i polityki socjalnej z 28 maja 1996 r. w sprawie rodzajów prac wymagających szczególnej sprawności psychofizycznej (Dz.U. nr 62, poz. 287).
Danuta Klucz
ekspert Gazety Prawnej
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu