Czy można wypowiedzieć umowę w trakcie choroby

Pracodawca mógł skutecznie wypowiedzieć umowę o pracę pracownikowi będącemu na zwolnieniu lekarskim. W uchwale z 11 marca 1993 r. (I PZP 68/92, OSP 1994/4/65) Sąd Najwyższy wskazał, że wypowiedzenie umowy o pracę dokonane w czasie obecności pracownika w pracy jest skuteczne i nie może być podważone poprzez ochronę stosunków pracy wynikającą z art. 41 k.p. O bezskuteczności takiego wypowiedzenia decyduje bowiem wyłącznie nieobecność pracownika w pracy. Sąd Najwyższy wyjaśnił, że art. 41 k.p. stwierdza, że pracodawca nie może wypowiedzieć umowy o pracę w czasie urlopu pracownika, a także w czasie innej usprawiedliwionej jego nieobecności w pracy. Jest to przepis szczególny, ustanawiający ochronę przed dokonaniem pracownikowi wypowiedzenia umowy o pracę. Warunkiem tej ochrony jest nieobecność podwładnego w pracy spowodowana urlopem lub np. chorobą. Jednoznacznie zakazuje on dokonywania wypowiedzenia umowy o pracę w czasie jego nieobecności w pracy, a nie w czasie istnienia przyczyny usprawiedliwiającej tę nieobecność. Sąd Najwyższy podkreślił również, że nie można zwolnić chorego pracownika, gdy jego niezdolność do pracy została stwierdzona orzeczeniem lekarskim, ale pozostał jeszcze w pracy. Chodzi więc o przypadek, gdy pracownik z uwagi na niemożność opuszczenia miejsca wykonywania swoich obowiązków przebywał na terenie zakładu, ponieważ nie mógł opuścić miejsca pracy z powodu np. braku zastępcy przy obsłudze maszyny. Pogląd Sądu Najwyższego konsekwentnie był podtrzymywany w kolejnych wyrokach tego sądu (por. np. wyroki: z 26 lutego 2003 r., I PK 69/02, Prawo Pracy 2003/10/33, 26 października 2004 r., I PK 614/03, LexPolonica nr 2374274).

Art. 41, art. 52 par. 1 pkt 1 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).