Czy pracownik ma prawo do dodatku za pracę w nocy

ekspert z zakresu prawa pracy

Dodatek za pracę w nocy przysługuje niezależnie od dodatku za pracę w godzinach nadliczbowych przypadających w nocy. Mamy tu bowiem do czynienia z odrębnymi tytułami prawnymi do tych świadczeń. Jeżeli pracownik świadczy pracę w nadgodzinach, przysługuje mu zarówno dodatek za pracę w godzinach nadliczbowych (100 proc. - art. 151¹ par. 1 pkt 1 k.p.), jak i dodatek za pracę w porze nocnej (art. 151⁸ par. 1 k.p.). Dodatek ten przysługuje również wówczas, gdy w zamian za pracę w nadgodzinach w porze nocnej udzielono mu czasu wolnego w innym dniu. Na podobnych zasadach pracownik, który wykonuje pracę w nocy w niedzielę lub święto i nie otrzymał dnia wolnego za niedzielę lub święto, ma prawo do 2 dodatków: za pracę w nocy i za pracę w niedzielę lub święto.

Dodatek za pracę w nocy przysługuje za każdą godzinę pracy w nocy, niezależnie od rozkładu i systemu czasu pracy. W stosunku do pracowników wykonujących pracę w porze nocnej stale poza zakładem pracy omawiany dodatek można zastąpić ryczałtem, którego wysokość odpowiada przewidywanemu wymiarowi pracy w porze nocnej (art. 151⁸ par. 2 k.p.). Oznacza to, że jeżeli pracownik przepracuje mniej godzin niż liczba będąca podstawą ustalenia ryczałtu, powinien otrzymać ryczałt w pełnej wysokości.

Dodatek za każdą godzinę pracy w porze nocnej wynosi 20 proc. stawki godzinowej wynikającej z minimalnego wynagrodzenia, ustalanego na podstawie ustawy z 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę. Natomiast sposób ustalania podstawy obliczania dodatku za pracę w nocy określa par. 4 b rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej z 29 maja 1996 r. (patrz podstawa prawna).

Ustalenie stawki godzinowej dodatku wymaga podzielenia kwoty minimalnego wynagrodzenia przez liczbę godzin przypadających do przepracowania w danym miesiącu.

Art. 151¹ par. 1 pkt 1, 151⁸ ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).

Par. 4 b rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej z 29 maja 1996 r. w sprawie sposobu ustalania wynagrodzenia w okresie niewykonywania pracy oraz wynagrodzenia stanowiącego podstawę obliczania odszkodowań, odpraw, dodatków wyrównawczych do wynagrodzenia oraz innych należności przewidzianych w kodeksie pracy (Dz.U. nr 62, poz. 289 z późn. zm.).