Kiedy pracownik w wieku przedemerytalnym nie podlega ochronie

W myśl art. 39 k.p. pracodawca nie może wypowiedzieć umowy o pracę pracownikowi, któremu brakuje nie więcej niż 4 lata do osiągnięcia wieku emerytalnego, jeżeli okres zatrudnienia umożliwia mu uzyskanie prawa do emerytury z osiągnięciem tego wieku. Zakaz ten obowiązuje także, gdy rozwiązanie umowy o pracę nastąpi wprawdzie po osiągnięciu przez pracownika wieku emerytalnego, jednak jej wypowiedzenie dokonane zostało przez pracodawcę, gdy pracownik tego wieku jeszcze nie osiągnął (wyrok SN z 19 maja 1992 r., I PRN 19/92, PiZS 1992/9/57).

Pogląd ten powtórzył Sąd Najwyższy w wyroku z 7 kwietnia 1999 r. (I PKN 643/98, OSNAPiUS 2000/11/418). W orzeczeniu tym wskazał ponadto, że zakaz wypowiedzenia umowy o pracę z art. 39 k.p. nie obowiązuje przed osiągnięciem wieku przedemerytalnego, chociażby wiek ten pracownik przekroczył w okresie wypowiedzenia.

Zakaz wypowiedzenia umowy o pracę pracownikowi w wieku przedemerytalnym odnosi się do umów zawartych na czas nieokreślony oraz do umów terminowych, w których przewidziana została możliwość wypowiedzenia. Ma także zastosowanie do wypowiedzenia zmieniającego, które - w razie nieprzyjęcia przez pracownika oferty pracodawcy zatrudnienia na zmienionych warunkach - przekształca się w wypowiedzenie definitywne (uchwała SN z 11 lipca 1975 r., I PZP 19/75, OSNCP 1976/4/76). W razie naruszenia przez pracodawcę zakazu wypowiadania przysługuje pracownikowi prawo odwołania do sądu pracy.

Krzysztof Chyba

ekspert z zakresu prawa pracy

Podstawa prawna

Art. 39 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).