Kontrakt można zakwalifikować jako umowę o pracę wtedy, gdy odpowiada warunkom określonym przez prawo

Sąd apelacyjny oddalił apelację organu rentowego od wyroku sądu okręgowego, którym uwzględniono odwołanie płatnika i tym samym zmieniona została decyzja ZUS wydana w przedmiocie podlegania przez zainteresowaną B.W. ubezpieczeniom społecznym jako pracownik w okresie od stycznia 2005 roku do września 2010 roku. Sądy obu instancji stwierdziły, że zainteresowana nie była pracownikiem płatnika, lecz jako osoba prowadząca od września 2002 roku działalność gospodarczą zawarła ze szpitalem kolejno w styczniu 2005 roku i w styczniu 2008 roku dwie umowy, na podstawie których przyjęła obowiązki udzielania świadczeń zdrowotnych. Zawarcie kontraktów poprzedzał konkurs na udzielenie zamówienia na świadczenia zdrowotne. Przy tym zainteresowana była jedyną osobą z odpowiednimi kwalifikacjami, która zgłosiła chęć podjęcia współpracy. Jest lekarzem medycyny, jednym z nielicznych specjalistów z pulmonologii dziecięcej na terenie województwa. Mieszka w mieście oddalonym o 85 km od miejsca wykonywania umowy. Do szpitala przyjeżdżała w ustalone dni tygodnia, świadcząc usługi przez 150 godzin miesięcznie. Na wypadek nieobecności organizowała zastępstwo przez innego lekarza z zewnątrz. Rozliczała się, wystawiając szpitalowi rachunki za usługi medyczne w ramach prowadzonej działalności. Od przychodu samodzielnie odprowadzała składki ubezpieczeniowe oraz podatki. Nie otrzymywała świadczeń z funduszu socjalnego. Szkoliła się we własnym zakresie i na własny koszt, nie miała urlopów.