Przymusowy urlop bezpłatny jak płatny

Kodeks pracy przewiduje możliwość korzystania przez pracownika na jego pisemny wniosek z urlopu bezpłatnego (art. 174 par. 1 k.p). Urlop ten stanowi przerwę w świadczeniu pracy powodującą zawieszenie wzajemnych praw i obowiązków stron. Udzielenie przez pracodawcę urlopu bezpłatnego pracownikowi na jego pisemny wniosek stanowi tak naprawdę umowę, w której pracodawca zobowiązuje się zwolnić pracownika z obowiązku wykonywania pracy przez określony czas, a pracownik rezygnuje z korzystania z prawa do jej wykonywania w tym okresie. Wskazał na to Sąd Najwyższy w wyroku z 12 sierpnia 2004 r. (III PK 42/04, OSNP 2005/6/77), uznając, że wniosek pracownika o urlop bezpłatny (art. 174 par. 1 k.p.) oraz jego udzielenie przez pracodawcę są oświadczeniami woli, których wykładni należy dokonywać na podstawie art. 65 k.c. w związku z art. 300 k.p. Nie dochodzi zatem do zawarcia umowy o urlop bezpłatny, jeżeli zgodnym zamiarem stron jest dalsze wykonywanie przez pracownika na rzecz pracodawcy tej samej pracy, lecz w ograniczonym zakresie.