Od kiedy pracownik legitymuje się umiarkowanym stopniem niepełnosprawności

W opisanej sytuacji osoba niepełnosprawna w całym analizowanym okresie jest osobą niepełnosprawną w rozumieniu art. 1 ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 127, poz. 721 ze zm.; dalej: ustawa o rehabilitacji), ponieważ ma odpowiednie orzeczenia kwalifikujące ją jako osobę niepełnosprawną.

Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w swoich wyjaśnieniach na stronie internetowej (http://www.pfron.org.pl/pl/obsluga-dofinansowan-i/pytania-i-odpowiedzi/pytania-i-odpowiedzi-z/1700,21-Pracownik-posiada-orzeczenie-o-lekkim-stopniu-niepelnosprawnosci-wydane-przez.html) wskazuje, iż w omawianym przypadku orzeczenie późniejsze nie uchyla poprzedniego, ponieważ o zastosowanie przepisów ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.) musiałaby wystąpić osoba, której dotyczy orzeczenie. Jeżeli nie złożyła takiego wniosku, to w obrocie prawnym znajdują się oba orzeczenia, jednak we wspólnym zakresie rozstrzygnięcia należy wywodzić skutki z później wydanego orzeczenia (por. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z 25 października 2005 r., sygn. akt SKO 4143/28/05).

Zgodnie z art. 2a ust. 2 ustawy o rehabilitacji w przypadku przedstawienia pracodawcy kolejnego orzeczenia potwierdzającego niepełnosprawność osobę niepełnosprawną wlicza się do stanu zatrudnienia osób niepełnosprawnych, począwszy od dnia złożenia wniosku o wydanie orzeczenia, jeżeli z orzeczenia wynika, że w tym okresie osoba ta była niepełnosprawna, a wniosek o wydanie orzeczenia został złożony nie później niż w dniu następującym po dniu, w którym upłynął termin ważności poprzedniego orzeczenia potwierdzającego niepełnosprawność, z zastrzeżeniem ust. 3.

Pracodawca musi rozstrzygnąć o zastosowaniu rozwiązania określonego w art. 2a ust. 2 ustawy, opierając się na zdarzeniu dokonanym, tj. utracie ważności poprzedniego orzeczenia, dacie tego zdarzenia oraz ustaleniu, czy wniosek o wydanie kolejnego orzeczenia został złożony nie później niż dzień po tym zdarzeniu. W opisanym wypadku ustalenie tych okoliczności nie jest możliwe, a zatem zastosowanie znajdzie tu art. 2a ust. 3 ustawy o rehabilitacji, zgodnie z którym pracownika wlicza się do stanu zatrudnienia osób niepełnosprawnych w okresie do 3 miesięcy poprzedzających dzień przedstawienia pracodawcy kolejnego orzeczenia, jeżeli z treści tego orzeczenia wynika, że w tym okresie osoba ta była niepełnosprawna.

W związku z powyższym pracownika tego traktuje się w opisanej sytuacji jako osobę niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym w okresie wskazanym na orzeczeniu ustalającym ten stopień, tj. od 1 września 2014 r.

Mateusz Brząkowski

 radca prawny, Polska Organizacja Pracodawców Osób Niepełnosprawnych