Ustawa z 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (wyciąg)

Ustawa z 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 85, ost.zm. Dz.U. z 2020 r. poz. 374, zwana dalej: PSWiN) wprowadziła nowy model organizacji i zarządzania systemem nauki i szkolnictwa wyższego (a także całym sektorem z tym związanym). W istotny sposób zmieniła także jego elementy prawno-pracownicze. Przede wszystkim przeniesiono ciężar wprowadzenia wielu regulacji z (uchwał) Senatu na (zarządzenia) rektora, np. szczegółowy zakres obowiązków czy kryteria oceny okresowej nauczycieli akademickich. Ponadto warunki wynagradzania w uczelniach nie będą już, tak jak dotychczas, regulowane rozporządzeniem ministra nauki i szkolnictwa wyższego, lecz mają być ujęte w regulaminach wynagradzania – wszystkie uczenie zostały zobligowane do ich wprowadzenia 1 kwietnia 2020 r.

Poniższy komentarz dotyczy wybranych regulacji PSWiN – przede wszystkim kwestii związanych z regulaminami: pracy oraz wynagradzania. Traktuje on o możliwych kłopotach interpretacyjnych związanych z ww. zmianami oraz o ich potencjalnych, proponowanych do rozważenia, rozwiązaniach. Treść komentarza powinna być analizowana z udziałem radców prawnych uczelni i w odniesieniu do nieznanych autorom stanów faktycznych, co może zmieniać powzięte oceny w porównaniu do tu proponowanych. Pomocne w tej analizie będą także wyjaśnienia Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego, które na prośbę DGP zajęło stanowisko w kilku kwestiach.