Czy można odwołać ze stanowiska naczelnika

Wskutek powołania na stanowisko naczelnika stosunek pracy, który powstał na podstawie umowy o pracę, nie przekształcił się w stosunek pracy z powołania. Powoływanie i odwoływanie naczelników urzędów skarbowych jest elementem ich podległości i metodą sprawowania nad nimi kontroli przez ministra finansów, a nie określeniem podstawy nawiązywania stosunku pracy. Pracownik powołany na naczelnika urzędu skarbowego nadal pozostaje zatrudniony na podstawie umowy o pracę, zmienia się jedynie treść stosunku pracy. Wątpliwości związane z interpretacją stwierdzenia, że minister właściwy do spraw finansów publicznych odwołuje naczelnika urzędu skarbowego na wniosek dyrektora izby skarbowej, wynikają z niekonsekwentnego używania w przepisach sformułowań dotyczących powołania i odwołania, które często dotyczą powierzenia funkcji lub stanowiska, a nie podstawy nawiązania stosunku pracy. Przyjmuje się, że nawiązanie stosunku pracy na podstawie powołania wymaga wskazania wyraźnego przepisu, jednoznacznie stwierdzającego, że dotyczy on podstawy nawiązania stosunku pracy (por. uchwałę SN z 7 sierpnia 2002 r., III PZP 16/02, OSNAPiUS 2002/23/563). Odwołanie ze stanowiska naczelnika urzędu skarbowego nie jest zatem czynnością rozwiązującą stosunek pracy, co oznacza, że nie wymaga ono zgody rady gminy (por. uchwała SN z 10 maja 2007 r., III PZP 2/07, OSNP 2008/1-2/1). Jednakże w następstwie utraty możliwości wykonywania pracy na stanowisku naczelnika urzędu zachodzi konieczność złożenia pracownikowi wypowiedzenia zmieniającego, które w razie braku zgody pracownika na nowe warunki, może doprowadzić do rozwiązania stosunku pracy. Z tego względu wypowiedzenie zmieniające wymaga zgody rady gminy.